We waren verhuisd en onze poes lieten we stukje bij beetje steeds iets langer in de achtertuin. Iedere keer was ze netjes teruggekomen, maar nu bleef ze weg. We hadden buiten gezocht, naar haar geroepen en gefloten. Geschud met een zakje kip/kaassnoepjes waar ze zo dol op was.
Continue reading »
Het is zondagavond en we rijden op de A10 waar te veel licht brand in de gebouwen aan de Zuidas. Gloria Estefan vult de auto met haar ‘Dr., Dr., Dr., Dr., Dr. Beat’
Sinds een tijdje staat de autoradio op de nieuwe zender Joe, waar onder het mom van Good Times, Great Music vooral oude hitjes te horen zijn.
Na het Jeugdjournaal volgt steevast de vraag: ‘Mogen we nog een stukje First Dates kijken?’
Eigenlijk vind ik het te laat, R. en J. liggen dan al gapend naast me op de bank onder een fleecedekentje. Hun ogen half dicht terwijl de reclame ons toeschreeuwt vanaf het tv-scherm. Omdat ik het stiekem ook leuk vind om te kijken, stem ik vaak toe.
‘Tien minuten dan.’
Als het even lukt, probeer ik voor te lezen voor het slapengaan. Dat doen we in mijn slaapkamer. Terwijl ik op de rand van mijn bed plaatsneem en het voorleesboek opensla, nestelt R. zich in mijn bed en trekt het dekbed tot onder haar kin om met volle aandacht naar mij te luisteren. Ze heeft weliswaar AVI uit en in groep 6 al het leesniveau van de middelbare school, toch lijkt juist zij het meest te genieten van het voorlezen.
Continue reading »
‘Wat eten we vanavond?’ Ik had nog geen idee en dacht aan mijn moeder en hoe ze dan op zondagavond tot ons grote genoegen zo nu en dan antwoordde: ‘Dirk kookt vanavond.’ Wat inhield dat we patat zouden halen bij de dichtstbijzijnde snackbar, ongeveer vijfhonderd meter lopen van ons huis.
Continue reading »
Kauwend op een stukje chocola kwam ik het kantoor binnenwandelen. Collega T. wierp meteen een vraag voor mijn kiezen: ‘Hoe zou jij tompouce schrijven?’
De extra mini-toblerone die ik voor later wilde bewaren en in mijn hand had, propte ik snel in mijn broekzak. Blij dat de snoeppot bij de collega’s een deur verder weer was gevuld. Met de chocola nog tussen mijn tanden begon ik te spellen: ‘T, O, M, P, O, U, C, E.’ Continue reading »
‘Wat kijk je sip’, zeg ik tegen R. Ze zit aan tafel met haar armen over elkaar en kijkt boos naar het vel papier voor zich. Haar kleurpotloden liggen ernaast. Weggesmeten.
De houten eitjes, haasjes en kuikentjes van de paastakken bungelen als nieuwsgierige toeschouwers boven de tekening. Of eerder als pastelkleurige ramptoeristjes, gezien de ernst op het gezicht van R. Continue reading »
Het duurde nog weken voordat het zover was, maar achter de opgestapelde winkelmandjes bij de kassa was het al volop Pasen. Er lagen paasschuimpjes, eitjes met vulling, eitjes zonder vulling, holle eitjes, praline eitjes. Chocoladepaashazen stonden in nette rijtjes de winkel in te glimmen in hun gekleurde folies. Het was maandagochtend en druk in de supermarkt. Continue reading »
